એક જાતનું ઘાસ. તેનાં થૂંબડાં થાય છે. તેનાં પાન ધરો જેવાં પાતળાં ને લાંબાં થાય છે. થૂંબડામાં પાતળી દોરા જેવી સળી નીકળી ઉપર નાની અને પાતળી ત્રણ કે ચાર પાંખડીવાળી ચમરી નીકળે છે.
જીંજવો ઘાસ ને રેતાળ થી લઈને કાળી ચીકાશવાળી સુધીની દરેક પ્રકારની જમીન માફક આવે છે. ઊચાઇ માં તે સામાન્ય પણે ૮૦ સે.મી. થી ૧ મીટર સુધી વધે છે. આમ તો તેને ફળદ્રુપ જમીનની જરૂર પડતી નથી પરંતુ તે ફળદ્રુપ જમીન પર વધારે પ્રમાણ માં ઊગતું જોવા મળે છે. એને ઊગવા માટે ખારાશવાળી જમીન પણ માફક આવે છે તદ ઉપરાંત એને ટકી રેહવા માટે પિયત ની પણ જરૂર પડતી નથી. પરંતુ જ્યાં વધુ પ્રમાણ માં પાણી ભરાઈ રેહતું હોય તેવી જગ્યા એને માફક આવતી નથી. આ ઘાસ ની વિશેષતા એ છે કે દરિયાની સપાટી જેટલી ઊચાઇ થી લઇ ને છેક ૬૦૦ મીટર ની ઊચાઇ પર જોવા મળે છે. એના મૂળ જમીનમાં બહુ ઊંડે ઊતરતા નથી તેમ છતાં ભારે ચરિયાણવાળી જગ્યાઓ પર ટકી રહે છે એટલું જ નહિ પરંતુ એક વખત એક જગ્યાએ સ્થાપિત થઇ ગયા પછી ઘાસની બીજી પ્રજાતિ નું સ્થાન પણ ધીરે ધીરે પચાવી પાડે એટલો એનો ફેલાવો થાય છે.
જીંજવો ઘાસ ને રેતાળ થી લઈને કાળી ચીકાશવાળી સુધીની દરેક પ્રકારની જમીન માફક આવે છે. ઊચાઇ માં તે સામાન્ય પણે ૮૦ સે.મી. થી ૧ મીટર સુધી વધે છે. આમ તો તેને ફળદ્રુપ જમીનની જરૂર પડતી નથી પરંતુ તે ફળદ્રુપ જમીન પર વધારે પ્રમાણ માં ઊગતું જોવા મળે છે. એને ઊગવા માટે ખારાશવાળી જમીન પણ માફક આવે છે તદ ઉપરાંત એને ટકી રેહવા માટે પિયત ની પણ જરૂર પડતી નથી. પરંતુ જ્યાં વધુ પ્રમાણ માં પાણી ભરાઈ રેહતું હોય તેવી જગ્યા એને માફક આવતી નથી. આ ઘાસ ની વિશેષતા એ છે કે દરિયાની સપાટી જેટલી ઊચાઇ થી લઇ ને છેક ૬૦૦ મીટર ની ઊચાઇ પર જોવા મળે છે. એના મૂળ જમીનમાં બહુ ઊંડે ઊતરતા નથી તેમ છતાં ભારે ચરિયાણવાળી જગ્યાઓ પર ટકી રહે છે એટલું જ નહિ પરંતુ એક વખત એક જગ્યાએ સ્થાપિત થઇ ગયા પછી ઘાસની બીજી પ્રજાતિ નું સ્થાન પણ ધીરે ધીરે પચાવી પાડે એટલો એનો ફેલાવો થાય છે.
